บทที่ 132 มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันทำได้

เซเรน่าที่ยังคงสับสนงุนงงเดินออกจากห้องแต่งตัวและออกจากห้องน้ำไปเลย เธอไปนั่งรออยู่ที่ห้องทำงานใหญ่

ราวห้านาทีต่อมา เอเดรียนก็เดินออกมาในสภาพแต่งตัวเสร็จสรรพ ยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือเนกไทที่พาดหลวมๆ อยู่รอบปกเสื้อ เขาเพิ่งจะเริ่มผูกมันตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น ขณะที่ยังคุยสายอยู่ เขาก็เดินตรงมาหาเธอแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ